Dawno, dawno temu, w Świątecznej Krainie, pod zachodzącym Księżycem, siedział Smutny Muchomorek. Obok niego świeciło Słoneczko, ale też wyglądało na przygnębione.
- Nie lubię świąt - westchnął Muchomorek. - Nikt nie potrzebuje takiego grzyba jak ja.
- A ja - dodało Słoneczko - nie świecę w grudniu tak jasno, więc czuję się bezużyteczne.
Wtem z górki zjechał Piesek na sankach, tak mocno, że wpadł w zaspy i wystawał tylko ogonek! Muchomorek parsknął ze śmiechu.
- Święta są po to, żeby się śmiać, nawet gdy coś się nie uda! - zaszczekał Piesek.
Za nim biegł Jamnik niosący prezenty, który potknął się o saneczki i zaplątał we własną kokardę - wyglądał jak chodzący prezent! Kotki w sweterkach piszczały ze śmiechu. Jeden robił fikołka, drugi ciągnął stroik większy od siebie, a trzeci podjadał pierniczki po drodze.
Wtedy przejechał samochód z choinką na dachu, a kotki wskoczyły na dach i zaczęły śpiewać kolędy. Słoneczko uśmiechnęło się szerzej, a Muchomorek podskoczył radośnie.
Obok nich po śnieżnym stoku śmigała Łyżwiarka, robiąc śmieszne piruety i wpadając w miękkie zaspy, za nią sunął Narciarz, wystrzeliwując śnieżne kule, a Snowboardzista przewracał się raz za razem, wywołując salwy śmiechu.
Na końcu z kurzej chatki wybiegli Kurka i Kogut, prowadząc orszak z Królem Pierogiem, który pachniał świętami.
Nie dla wszystkich święta są czasem radości - czasem ktoś czuje się samotny jak Muchomorek. Dlatego warto rozejrzeć się wokół, podać komuś dłoń, uśmiechnąć się, być obok. Bo największym prezentem, jaki możemy dać innym, jest nasza dobroć i obecność.
Muchomorek rozejrzał się i uśmiechnął. - Macie rację! Święta są najpiękniejsze, kiedy wszyscy są razem!
